Raad Volksgezondheid verwijt overheid vrijblijvendheid

Zorg begrijpt allochtoon niet

Van onze verslaggeefster
Ellen de Visser
AMSTERDAM

Nederlandse artsen en hulpverleners zijn onvoldoende in staat allochtone patiënten passende zorg te bieden. Allochtonen worden verkeerd begrepen en doorverwezen, en ook worden hun klachten niet altijd goed behandeld. Patiënten vinden dat ze niet serieus worden genomen en hebben weinig vertrouwen in hun behandelaars. De hulpverlening wordt vaak voortijdig beëindigd. Als de overheid geen maatregelen neemt, dreigen in de toekomst flinke problemen te ontstaan.

Dat concludeert de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg in het advies Interculturalisatie van de gezondheidszorg. De raad presenteert het advies vandaag aan minister Borst van Volksgezondheid. Het allochtonenbeleid in de gezondheidszorg is te veel blijven hangen `in een sfeer van tijdelijkheid en vrijblijvendheid', schrijft de Raad. `Het permanente karakter en de urgentie van de problemen zijn bij de overheid en in het veld onvoldoende doorgedrongen.'

De afgelopen jaren zijn veel initiatieven genomen om de gezondheidszorg multicultureel te maken. Er kwamen allochtonen zorgconsulenten, speciale tolken, imams in ziekenhuizen en voorlichtingscentra voor hulpverleners. Maar de expertise is verbrokkeld en te veel afhankelijk van persoonlijke interesses, constateert de raad.

De problemen zijn momenteel het grootst in de geestelijke gezondheidszorg. Schaamtegevoel en onbekendheid met de instellingen leiden ertoe dat allochtonen weinig psychische hulp zoeken. Veel therapievormen sluiten bovendien niet aan bij de cultuur van migranten, waardoor patiënten van allochtone afkomst vaak tussentijds afhaken.

Ook de gehandicaptenzorg blijft moeilijk toegankelijk voor allochtonen. De helft van de ouders van gehandicapte kinderen heeft nog nooit contact gehad met de hulpverlening, slechts een kwart is op de hoogte van speciale regelingen. Daardoor leven ze vaak erg geïsoleerd.

Huisartsen moeten veel meer rekening houden met hun allochtone patiënten. Allochtonen gaan vaker naar de huisarts, maar de consulten duren opmerkelijk genoeg korter en ze krijgen vaker medicijnen voorgeschreven dan autochtonen. Huisartsen hebben een cruciale rol in de herkenning van medische, sociale en psychische problemen, maar blijken daarin nogal eens tekort te schieten.

In de nabije toekomst zullen zich volgens de Raad vooral in de ouderenzorg grote problemen voordoen. Door de vergrijzing neemt de vraag naar specifieke zorg voor allochtone ouderen sterk toe, maar verpleeg- en verzorgingstehuizen spelen onvoldoende in op de wensen van die doelgroep.

de Volkskrant, 6 July 2000