Onder medewerkers van Middin (gehandicapten- en ouderenzorg) in Zuid-Holland bleek behoefte aan kennis over de manier waarop in verschillende bevolkingsgroepen wordt omgegaan met mensen met een beperking en met ouderen. Passend bij de aard van de werkzaamheden van de medewerkers is vervolgens een nascholing verzorgd, waarin de deelnemers naast kennis vooral tips voor de dagelijkse praktijk meekregen.

Heliomare (revalidatie en arbeidsintegratie) in Noord-Holland merkte dat men in toenemende mate zorg ging verlenen aan patiënten met diverse culturele en religieuze achtergronden. In de communicatie leidde dat soms tot misverstanden en ook onzekerheid bij medewerkers. Vervolgens is er samen met stafleden een nascholing van vier dagdelen ontwikkeld. Thema’s die aan de orde kwamen waren: diversiteit aan ziekteopvattingen, de invloed van cultuur en religie op medische ethiek, somatisering, externalisering en pijnbeleving en -gedrag in verschillende bevolkingsgroepen.

Individuele GGZ-hulpverleners vragen regelmatig om advies inzake concrete casuïstiek. Het gaat om vragen op het gebied van: diversiteit in ziekteopvattingen (bijvoorbeeld hoe verhoudt een psychose zich tot het geloof in geesten?), de wens om religieuze genezers te consulteren (verwijs je als reguliere zorgverlener al dan niet door?), somatisering en onzekerheid over welke rol cultuur speelt.

Zie ook mijn publicaties.

 

Kennis alleen is niet voldoende

Het uitgangspunt van mijn werk is dat kennis alleen van specifieke culturele achtergronden niet volstaat voor adequate communicatie. Het is belangrijker dat de professional de individuele patiënt/cliënt leert kennen in zijn of haar specifieke sociaal-culturele context.

Ik doe dan ook praktische suggesties aan professionals voor het realiseren van een open benadering en bied advies en begeleiding bij het ontwikkelen en uitvoeren van interculturele intervisie in organisaties.

"Het is heel gek. Bij Nederlandse mensen voel ik mij vaak Chinees en niet compleet geïntegreerd. Maar als ik met Chinezen ben dan hoor ik vaak dat ik verwesterd ben."
(Een Chinees-Nederlandse vrouw van 25 jaar.)

Kennis alleen is niet voldoende

Het uitgangspunt van mijn werk is dat kennis alleen van specifieke culturele achtergronden niet volstaat voor adequate communicatie. Het is belangrijker dat de professional de individuele patiënt/cliënt leert kennen in zijn of haar specifieke sociaal-culturele context.

Ik doe dan ook praktische suggesties aan professionals voor het realiseren van een open benadering en bied advies en begeleiding bij het ontwikkelen en uitvoeren van interculturele intervisie in organisaties.

"Het is heel gek. Bij Nederlandse mensen voel ik mij vaak Chinees en niet compleet geïntegreerd. Maar als ik met Chinezen ben dan hoor ik vaak dat ik verwesterd ben."
(Een Chinees-Nederlandse vrouw van 25 jaar.)